Miasto pod Rarău
Długie pole między dwiema górami, które przez czterysta lat było republiką. Co się tu wydarzyło i jak tu dotrzeć.
Miasto nie ma zamku, nie ma katedry i nigdy nie było stolicą kraju. Ma coś rzadszego: cztery wieki, w których tutejsi ludzie nie słuchali żadnego bojara. Rządzili się sami, wybierali swoich sędziów i płacili za tę wolność, strzegąc przełęczy do Siedmiogrodu.
Reszta to geografia. Dziesięciokilometrowy korytarz łąk nad rzeką Moldova, z Rarău na południu i Obciną Feredeului na północy. Tędy przechodzili hospodarowie, Austriacy, kolej i wreszcie droga, która przywozi ciebie.
Od bezimiennego pola do dzisiejszego miasta. Dotykasz epoki i ona się otwiera.
do 1411
Wieś starsza niż kraj
Osada istniała, zanim Mołdawia stała się państwem. Nazwa mówi wszystko o tym, co zobaczył pierwszy człowiek, który tu dotarł: długie pole, język łąki rozciągnięty między górami, w górnym biegu Moldovy. Nie zbudowano jej na wzgórzu, jak robiono ze strachu przed najazdami, lecz wzdłuż wody, w korytarzu łączącym Siedmiogród z resztą Mołdawii. Ta geografia przesądziła o jej losie na sześćset lat.
1411
14 kwietnia, akt Aleksandra Dobrego
Pojawia się w dokumencie, którym monaster Moldovița otrzymuje wieś Vama, opisaną jako leżącą „poniżej Câmpulungu”. Câmpulung był więc już tam, na tyle znany, by służyć innym za punkt odniesienia. Pierwsza wzmianka o miejscu często tak wygląda: nie o nim, lecz o sąsiedzie.
1411 – 1775
Ocol Câmpulungu: 15 wsi, własne prawa
To, co czyni miasto naprawdę wyjątkowym. Przez prawie cztery wieki Câmpulung i okoliczne wsie były wspólnotą wolnych ludzi, która nie słuchała żadnego bojara. Rządziła się sama, przez wornicy, starostów i starszych wybieranych spośród mieszkańców, i sama sądziła swoje spory. Dimitrie Cantemir pisał w 1716 roku w „Opisie Mołdawii”, że tutejsi ludzie „tworzą rodzaj republiki”. Eminescu nazwał rzecz po imieniu: republika chłopska. Przywileje nie były jałmużną: Ocol był twierdzą drogi, strzegącą przełęczy do Siedmiogrodu, a hospodarowie odnawiali je za tę służbę.
1541
i zostawia po sobie drewniany monaster
Kronikarz Grigore Ureche pisze, że hospodar, wracając z Siedmiogrodu, „przeszedłszy górę wyszedł na Câmpul Lung”. W tym samym roku wznosi na Polanie Pustelniczej u podnóża Rarău drewniany monaster. Później, po aneksji Bukowiny, zostaje on przeniesiony na drugą stronę masywu, w stronę Chirilu, gdzie stoi do dziś: to Sihăstria Rarăului, najbliższa nam.
1775 – 1918
Koniec autonomii, początek miasta
7 maja 1775 roku, na mocy konwencji turecko-austriackiej, Bukowina przechodzi do Habsburgów. Następuje administracja wojskowa do 1786 roku, potem przyłączenie do Galicji, a od 1848 status autonomicznego księstwa. Republika chłopska gaśnie, ale pojawiają się miasto i jego instytucje: w 1794 Wiedeń nadaje mu prawa targowe, w 1866 prawa miejskie, a po 1867 staje się stolicą powiatu, jedną z dziewięciu na Bukowinie. Wtedy też przychodzi kolej, ta, która dziś przywozi cię tutaj.
1918 – 1950
Câmpulung, bez nazwiska
Po zjednoczeniu Bukowina zostaje podzielona na pięć okręgów, a Câmpulung jest stolicą jednego z nich. Do 1950 roku nazywa się po prostu Câmpulung, bez „Moldovenesc”. Dodatek pojawia się, by nie mylić go z Câmpulungiem w Argeș, i odtąd miasto nosi podwójną nazwę, która mówi też o jego regionie.
1950 – dziś
15 642 mieszkańców, 600 metrów n.p.m.
Okręg znika w reformie z 1950 roku, a miasto zostaje tym, czym jest dziś: górskim miastem rozciągniętym na dziesięć kilometrów wzdłuż wody, z Rarău po jednej stronie i Obciną Feredeului po drugiej. W 1995 staje się municypium. Nigdy naprawdę się nie uprzemysłowiło, i to jego szczęście: słychać rzekę, a drewno wciąż się obrabia.
Sześć rzeczy, których nie znajdziesz gdzie indziej, albo nie w tej postaci.
W Europie pańszczyźnianej tutejsi ludzie byli wolni, wybierali swoich przywódców i sami sądzili swoje spory. Cantemir pisał o tym w 1716 roku jak o osobliwości Mołdawii. To nie była osobliwość, to była umowa: autonomia w zamian za strzeżenie przełęczy.
„Câmpulung” nie pochodzi od hospodara, świętego ani bojara. Pochodzi od tego, co było widać: długiego pola. Miasto zbudowano według kształtu doliny, a nie odwrotnie, i dlatego wciąż jest jednym z najbardziej rozciągniętych w kraju w stosunku do liczby mieszkańców.
Jedno z niewielu w Europie poświęconych wyłącznie drewnu: narzędzia, sprzęty domowe, techniki łączenia bez gwoździ. W krainie, gdzie dom, cerkiew, łyżka i zabawka były z tego samego materiału, to muzeum nie jest ciekawostką, lecz autobiografią.
Wzniesiony przez Petru Rareșa u podnóża Rarău, został po 1775 roku przeniesiony na drugą stronę masywu, do Chirilu, by uciec przed nową administracją. Niewiele budowli w Rumunii przekroczyło górę, żeby pozostać tym, czym były.
Rarău, 1651 metrów, z Pietrele Doamnei wyrastającymi z lasu jak wapienne kły. Giumalău, 1857, okrągły, porośnięty świerczyną aż po szczyt. Obie masz mniej niż godzinę od centrum, a między nimi płynie miasto.
Via Transilvanica zaczyna się w Putnej, ale etap, który przechodzi obok nas, Vatra Moldoviței – Sadova, należy do najpiękniejszych na całym szlaku. Z jego polan widać Rarău z Pietrele Doamnei.
Cztery sposoby, z odległościami, rozkładami i cenami ze źródeł oficjalnych, nie z szacunków.
Suceava jest 82 km stąd. Reszta to rozwiązania zapasowe.
Powyższy rozkład lotów obowiązuje od 29 marca do 24 października 2026 i jest publikowany przez lotnisko. Zimą się zmienia. Informacje: office@aeroportsuceava.ro, 0230 529 999, poniedziałek–piątek, 7:30–15:30.
DN17, droga łącząca Bukowinę z Siedmiogrodem
Opony zimowe są obowiązkowe na drogach pokrytych śniegiem lub lodem. DN17 jest stale odśnieżana, ale drogi do wsi odśnieża się później.
Pięć pociągów dziennie z Suczawy
Pociąg to najpiękniejsze wejście na Bukowinę. Linia wspina się doliną Moldovy, a ostatnie pół godziny warto spędzić przy oknie.
Mniej kursów, ale bezpośrednie
Rozkłady często się zmieniają i nigdzie nie są zebrane w jednym miejscu. Jeśli jedziesz autobusem, sprawdź autogari.ro dzień wcześniej.
Bez samochodu zobaczysz miasto. Z samochodem zobaczysz Bukowinę. W Câmpulungu nie ma wypożyczalni, więc auto bierze się w Suczawie i przyprowadza tutaj.
Terminal SCV, Salcea
Stanowiska są przed terminalem przylotów. Enterprise ma tam biuro, a lotnisko publikuje pełną listę firm na swojej stronie, w dziale „Rent a car”.
Bierzesz auto po wylądowaniu i zostawiasz przy odlocie, bez dodatkowej drogi.
Potrzebujesz ważnego prawa jazdy, wydanego co najmniej 12 miesięcy wcześniej, dokumentu tożsamości i karty na nazwisko kierowcy. Przy prawach jazdy spoza UE wymagane jest też prawo międzynarodowe.
biura w mieście
Kilka firm ma biura w Suczawie, nie tylko na lotnisku. Niektóre podstawiają auto na dworzec za darmo. To logiczny wybór, jeśli przyjeżdżasz pociągiem.
Stawki są zwykle niższe niż na lotnisku.
Biura w mieście pracują w ciągu dnia. Jeśli przyjeżdżasz wieczorem, nie ma gdzie odebrać auta.
Dane o lotach, parkingu i dojeździe na dworzec pochodzą z Międzynarodowego Lotniska „Ștefan cel Mare” w Suczawie, a te o pociągach od CFR Călători, sprawdzone we wrześniu 2026. Nie mamy umowy z żadną wypożyczalnią i nikogo konkretnego nie polecamy: ceny i flota zmieniają się z sezonu na sezon, więc warto porównać przed rezerwacją.
Dalej
Rezerwacja bezpośrednia
Bez prowizji platformy, bo nikogo nie ma pośrodku. Wchodzicie sami, na kod, wychodzicie później, jeśli nikt po was nie przyjeżdża, a jeśli plany się zmienią, odwołujecie bezpłatnie do siedmiu dni wcześniej.
Via Transilvanica